آیا ارز یک طبقه دارایی است؟

ریسک ارزی را می توان به عنوان تأثیر شگفت انگیزی که قرار گرفتن در معرض ارز بر سبد سرمایه گذاری می گذارد توصیف کرد. اگرچه ریسک ارز معمولاً سرمایه گذاران را سردرگم می کند، اندازه گیری آن آسان است - این تفاوت در بازده یک موقعیت پرتفوی پوشش نشده در مقابل موقعیت پرتفویی است که به پول داخلی سرمایه گذار پوشش داده شده است. اندازه گیری بسیار ساده است، در عین حال تشخیص آن بسیار دشوار است.

ریسک ارز مدت هاست که سرمایه گذاران را متحیر کرده است، با نظرات و توصیه های بسیاری مبنی بر اینکه آیا سرمایه گذاران باید حتی در معرض خطر ارزی خود محافظت کنند یا خیر. متأسفانه پاسخ آسانی وجود ندارد و بحث بر سر بهترین استراتژی ارز همچنان ادامه دارد. برخی بر این باورند که در بلندمدت، نوسانات ارز به طور میانگین کاهش می یابد. مکتب فکری دیگر این است که با تعیین نسبت پوششی که نوسان پرتفوی را به حداقل می رساند، نسبت پوشش ارزی خود را به طور فعال مدیریت کنید. در نهایت، دیگران استدلال می کنند که اگر هیچ حق بیمه مرتبط با قرار گرفتن در معرض ارز وجود نداشته باشد، و سرمایه گذاران در نتیجه نوسانی که این ارز در سبد سرمایه گذاری ایجاد می کند، جبران نشود، باید ارز کاملاً پوشش داده شود.

با برداشتن یک قدم به عقب، ریسک ارزی جذاب است زیرا محصول جانبی سرمایه گذاری بین المللی است. ارز هیچ بازده مورد انتظار بلندمدتی ندارد زیرا اگرچه در معرض ریسک است، اما دارایی اقتصادی نیست که برای آن حق بیمه بلندمدت ریسک وجود داشته باشد. سرمایه گذاران در ارزها سرمایه گذاری نمی کنند تا حق بیمه ریسک را بدست آورند. در عوض، آنها در دارایی های بین المللی به ارز خارجی سرمایه گذاری می کنند. در نتیجه، سرمایه گذاران به عنوان یک اثر جانبی پرتفوی سرمایه گذاری متنوع بین المللی خود، در معرض ارز قرار گرفتند.

راه دیگر برای تفکر در مورد ارز این است که به خودی خود ارزش ذاتی یا مستقلی ندارد. برای مثال، با استفاده از داده های اقتصادی بنیادی موجود در بازار سهام، می توانیم ارزیابی کنیم که آیا بازار سهام بیش از ارزش است یا کمتر از ارزش. سود شرکت، حاشیه سود، مضرب P/E، بازده سود سهام و موارد مشابه را می توان اندازه گیری و ارزیابی کرد تا مشخص شود بازار سهام غنی است یا ارزان.

نه با ارز. ما نمی توانیم بگوییم که آیا دلار آمریکا بر اساس مستقل ارزش افزوده یا کم ارزش است. ما فقط می توانیم این تعیین را نسبت به ارز دیگری انجام دهیم. به عنوان مثال ، می توانیم بگوییم که دلار در مقایسه با یورو یا ارزان در مقایسه با پوند انگلیس گران است. ارزها یک کلاس دارایی نیستند و هیچ حق بیمه خطر طولانی مدت برای گرفتن وجود ندارد. درعوض ، آنها صرفاً یک تجارت نسبی در مقایسه با ارز دیگری هستند.

با این حال ، چرا سرمایه گذاران معتقدند که ارزها کلاس دارایی هستند؟دلیل این امر این است که قدرت یا ضعف ارز در مقایسه با سایر ارزها تمایل به اپیزودیک دارد. دلار در حال حاضر نسبت به ین ، یورو و Remimbi قوی است. این امر به این دلیل است که هر یک از این کشورها یا مناطق اقتصادی از سرچشمه های اقتصادی قابل توجهی رنج می برند و همه آنها ارز خود را برای تحریک صنعت صادرات خود کاهش داده اند. پیش بینی می شود که بانکهای مرکزی این مناطق برای تحریک رشد صادرات ، ارزش ین/یورو/ریمبی را نسبت به دلار کاهش دهند و این ممکن است سالها پیش برود. در نتیجه ، USD شروع می شود مانند یک کلاس دارایی ارزشمند. متأسفانه ، هیچ حق بیمه خطر طولانی مدت برای دلار وجود ندارد که به ما امکان می دهد انتظار بازگشت معقول را ایجاد کنیم - قدرت USD نسبت به سایر ارزها در هوی و هوس بانکهای مرکزی است.

که ما را به موضوع دیگری می رساند. در دنیای سرمایه گذاری چند اطمینان وجود دارد اما در اینجا یکی از آنها وجود دارد: اگر از قرار گرفتن در معرض ارز بین المللی خود محافظت کنید ، در مقطعی ، پول خود را از دست خواهید داد. من نمی توانم به شما بگویم چه موقع ، اما نوسانات ارزی بزرگ و شدید است و در نهایت باعث می شود که پرچین ارز شما پول را از دست بدهد.

نمودار زیر را در نظر بگیرید که همبستگی USD/ین و زیربنای بازار سهام محلی را اندازه گیری می کند. ما می توانیم نوسانات بزرگ و چشمگیر را در ارزش ارز نسبت به بازار سهام محلی مشاهده کنیم. به عنوان مثال ، همبستگی بین نرخ ارز USD/ین و بازار سهام Nikkei از 0. 80 ت ا-0. 80 متغیر است. این پراکندگی بزرگ نشان می دهد که مواقعی وجود داشته است که محافظت از ین و زمانهایی که حصیر کردن ین منجر به ضرر می شود ، سودمند بود. پیش بینی قدرت یا ضعف ارز آسان نیست. همانطور که نمودار نشان می دهد ، قدرت نسبی یک ارز می تواند به سرعت بر اساس یک میزبان کل سیاست های پولی و مالی رقیب در مرزهای بین المللی تبدیل شود.

با این حال ، برخی از معامله گران ارز پول می گیرند؟بله ، آنها انجام می دهند. اما آنها به دنبال تصرف حق بیمه بلند مدت به روشی نیستند که شما از طریق ساخت و سازهای نمونه کارها عادی می خواهید. درعوض ، آنها حرکات بانک مرکزی و سیاست های مالی دولت را کنترل می کنند تا هنگام دیدن مناسب ، از باند ارزی پرش یا خاموش کنند. برای آنها ، ارز سرمایه گذاری مرتبط با کلاس دارایی نیست: این یک تجارت است.

در CommonFund ، ما حرکات ارزی را رصد می کنیم تا مشخص کنیم که آیا یک مزیت تاکتیکی برای محافظت یا "طولانی بودن" ارز وجود دارد یا خیر. ما توجه داریم که برخی از ارزها برای برقراری تماس های تاکتیکی مؤثر بسیار بی ثبات هستند. با این حال ، ما با توجه به سایر بانکهای مرکزی که ارزش ارز خود را نسبت به USD برای افزایش صادرات کاهش می دهند ، از "مسابقه به پایین" آگاه هستیم و ما از این دانش استفاده می کنیم تا به دنبال فرصت هایی برای تقویت اوراق بهادار خود باشیم.

پس این کجا ما را ترک می کند؟متأسفانه ، به جایی که ما شروع کردیم - هیچ پاسخ آسانی در مورد قرار گرفتن در معرض ارز وجود ندارد. اما ، این را در نظر بگیرید: در وهله اول دلیل خود را برای تجارت ارز بپرسید. اگر برای اهداف کاهش خطر است ، احساسات رفتاری پشیمانی را کنار بگذارید و تشخیص دهید که در بعضی از مواقع پول خود را در پرچین ارز خود از دست خواهید داد. این خوب است زیرا شما در تلاش نیستید حق بیمه خطر را از ارز بدست آورید. درعوض ، دقیقاً مانند تلاش برای بیرون راندن یک بستگان ناخواسته از خانه خود پس از تعطیلات ، سعی می کنید یک خطر ناخواسته را از سبد خود خارج کنید.