فرضیه بازار کارآمد

این وب سایت از کوکی ها برای اطمینان از بهترین تجربه کاربر استفاده می کند. توجه به حریم خصوصی و کوکی ها کوکی ها را قبول می کنند

تنظیمات برگزیده کوکی را مدیریت کنید

در سال 1970 ، در "بازارهای کارآمد سرمایه: مروری بر تئوری و کار تجربی" ، یوجین اف. فاما بازاری را تعریف کرد که اگر قیمت ها در هر لحظه تمام اطلاعات موجود در مورد ارزش های آینده را در بر می گیرد ، "از نظر اطلاعاتی کارآمد" باشد. کارآیی اطلاعاتی یک نتیجه طبیعی رقابت ، ورود نسبتاً رایگان و هزینه های پایین اطلاعات است. اگر سیگنال وجود داشته باشد ، در قیمت بازار گنجانیده نشده باشد ، آن ارزش های آینده بالا خواهد بود ، معامله گران رقابتی بر روی آن سیگنال خریداری می کنند. با انجام این کار ، آنها قیمت را بالا می برند ، تا زمانی که اطلاعات موجود در سیگنال را کاملاً منعکس کند.

بخش اعظم سردرگمی در مورد "کارآیی" نشان دهنده جهل ساده از این تعریف است. FAMA از یک کلمه مشترک برای تعریف یک پدیده دقیق جدا از معنای محاوره کلمه استفاده کرد. محققان تمام وقت اصطلاحات را از این طریق تعریف می کنند-برآوردگرهای "کارآمد" در آمار ، تخصیص "پارتو-کارآمد" در اقتصاد و موارد دیگر تعاریف دقیقی دارند. اما افرادی که این تعاریف را نمی دانند می توانند در مورد کار دانشگاهی حرفی بزنند و بنویسند.

خواندن توصیه می شود

چگونه حرکت نرخ تغذیه فدرال بر اقتصاد تأثیر می گذارد

سیاست های بانکی مرکزی سفر را از طریق شبکه های تولید به اقتصاد واقعی منتقل می کند.

آیا Dodd-Frank ابزاری برای تحولات اجتماعی است؟

سیاست گذاران موفق شده اند از مقررات مالی برای ایجاد تغییرات غیر مالی استفاده کنند.

آیا دولت باید در بازار مسکن مداخله کند؟

رابرت اچ. تاپل و اریک زویک شیکاگو Booth در مورد چگونگی تأثیر مداخله دولت بر قیمت ها ، مالکیت خانه ، اندازه خانه و موارد دیگر تأثیر می گذارد.

یک بازار اطلاعاتی کارآمد نیازی به پردازش سفارشات ندارد. یک بازار اطلاعاتی و کارآمد می تواند از نظر اقتصادی و تصادفات ناکارآمد داشته باشد ، تا زمانی که این تصادفات قابل پیش بینی نباشد. گفتن "این تصادف ثابت می کند که بازارها ناکارآمد هستند" یا "بازارها ناکارآمد هستند. دانشگاهیان امور مالی این تصادف را پیش بینی نکردند "بازتاب کلاسیک این جهل است. پیش بینی اصلی فرضیه بازار کارآمد ژن دقیقاً این است که حرکات قیمت سهام غیرقابل پیش بینی است! قرار نیست یک بازار اطلاعاتی کارآمد باشد. سود پایدار بدون ریسک ، در حقیقت ، رد آشکار از کارآیی خواهد بود.

من یک بار به یک خبرنگار گفتم که فکر می کنم بازارها بسیار کارآمد هستند. وی به نقل از من گفت كه بازارها "خود تنظیم كننده" هستند. در اینجا شخصی وجود دارد که هیچ سرنخی در مورد تعریف اصطلاح ندارد (اگرچه من تعریف آن را توضیح داده بودم). کارآیی اطلاعاتی به معنای یک و تنها یک چیز است: قیمت ها اطلاعات موجود را منعکس می کنند.

یک تئوری ساده و حقایق پیچیده

نظریه بازار کارآمد مشهور نشد زیرا پیچیده است. عظمت سهم FAMA در این واقعیت نهفته است که بازار کارآمد به اصل سازماندهی برای ده ها سال کار تجربی در اقتصاد مالی تبدیل شد. این اثر تجربی ما را در مورد جهان بسیار آموخت و به نوبه خود جهان را عمیقاً تحت تأثیر قرار داد.

وقتی به FAMA فکر می کنید ، به انیشتین فکر نکنید ، معادلات را در تنهایی دفتر ثبت اختراع سوئیس خفه کنید. به داروین فکر کنید ، که همچنین دید که یک اصل ساده - تکامل با انتخاب طبیعی - سازمان یافته و به مجموعه گسترده ای از حقایق هدف داده است. FAMA واقعاً مشهور است که همه حقایق را در کنار هم قرار می دهد ، شخصاً بسیاری از منقار های فینچ را جمع می کند و می داند که چگونه کنجکاوی های جمع آوری شده توسط دیگران در چارچوب متناسب با چارچوب ، به روش های اغلب چالش برانگیز و غیر منتظره است.

علاوه بر این ، اگرچه این اصل ساده است ، اما پیامدهای آن غالباً تعجب آور ، ظریف است و تا به امروز بحث برانگیز است. کارآیی دلالت بر این دارد که قوانین ساده معاملات (به عنوان مثال "خرید وقتی بازار دیروز افزایش یافت") نباید کار کند. این یک گزاره قابل آزمایش است و ارتش اقتصاددانان مالی از جمله ژن آن را بررسی کرده است. نتیجه تعجب آور تجربی این است که قوانین تجارت ، سیستم های فنی ، خبرنامه های بازار و غیره اساساً هیچ قدرتی فراتر از شانس برای پیش بینی قیمت سهام ندارند. این یک قضیه ، بدیهی ، یک فلسفه یا یک دین نیست: این یک پیش بینی تجربی است که به راحتی می توانست از راه دیگر بیرون بیاید ، و گاهی اوقات چنین می کند.

به همین ترتیب ، اگر بازارها از نظر اطلاعاتی کارآمد باشند ، تجزیه و تحلیل اساسی که توسط شرکت های سرمایه گذاری انجام می شود ، هیچ قدرت انتخاب سهام را ندارد و مدیران فعال حرفه ای نباید در انتخاب اوراق بهادار سهام نسبت به میمون های دارای دارت بهتر عمل کنند. این یک گزاره قابل توجه است. در هر زمینه دیگری از تلاش بشر ، متخصصان فصلی به طور سیستماتیک از آماتورهای بهتر عمل می کنند. اما زمینه های دیگر به اندازه بازارهای مالی به اندازه بی رحمانه رقابتی نیستند.

بسیاری از مطالعات این گزاره را بررسی کردند. کار آسانی نیست. از جمله مشکلات دیگر ، شما فقط از برندگان می شنوید. هیچ کس مقالاتی را می نویسد که از مدیر صندوق متقابل بدترین عملکرد تجلیل می کند. شما باید داده ها را نیز از بازنده ها جمع کنید و شانس را از مهارت جدا کنید.

با کمال تعجب ، این مطالعات نشان داد که داده ها بسیار نزدیک به پیش بینی بازار کارآمد نسبت به هر کسی است که تصور می شود. مدیران حرفه ای به طور سیستماتیک از سرمایه گذاری های منفعل متنوع و متنوع استفاده نمی کنند. این به راحتی می توانست از راه دیگر بیرون بیاید. اگر از راه دیگر بیرون بیاید ، دوست داشتنی بود. دانشگاهیانی که حقوق ما را به دست می آورند که به دانشجویان MBA آموزش می دهند ، خوشحال می شوند که به آنها آموزش می دهند که دانش و آموزش بهتر منجر به مدیریت سودآور سرمایه گذاری می شود. خیلی بد است که واقعیت ها در غیر این صورت می گویند.

اگر بازارها از نظر اطلاعاتی کارآمد باشند ، رویدادهای خبری شرکت مانند اعلامیه های درآمد باید بلافاصله در قیمت سهام منعکس شوند. اکنون ، در واقع بررسی واکنش های قیمت سهام به رویدادهای شرکت ها نیز به همان اندازه که به نظر می رسد ساده نیست. اما ژن و همکارانش راه حل استاندارد را برای همه مشکلات تجربی که تا به امروز زنده مانده اند ، فراهم کردند. ادبیات پرخاشگر رویداد پس از آن ، به حسابداری دانشگاهی اجازه می دهد تا تأثیر وقایع شرکت ها را با حرکات قیمت سهام مرتبط اندازه گیری کند.

پیامدهای عملی این یافته که بازارها به طرز شگفت آور کارآمد هستند بسیار زیاد هستند. افزایش صندوق شاخص به کارآیی بسیار مدیون است. بدون بهره وری ، همه ما ممکن است با مدیران فعال با درآمد بالا سرمایه گذاری کنیم که به ما قول بازده بالاتر را با هزینه شخص دیگری می دهند. رویه های استاندارد در حسابداری ، تنظیم و قانون اکنون به طور معمول فرض می کنند که قیمت دارایی بهترین اندازه گیری ارزش است.

آیا بازارها کاملاً کارآمد هستند؟نه ، و ژن در مقاله اول خود چنین گفت. کارآیی ، مانند همه اقتصاد عرضه و تقاضای رقابت کامل ، ایده آل است که بازارهای دنیای واقعی فقط می توانند به آن نزدیک شوند. کار تجربی فقط می تواند پیدا کند که یک بازار معین چقدر نزدیک یا دور از ایده آل است.

آوردن علم برای تأمین مالی

مالی بیش از حد داستان پردازی سابق است ، با محتوای خیلی بیشتر از "بازارها بالا رفته است - خدایان باید راضی باشند."بیش از یک تئوری ، بازار کارآمد پرچم برای ارائه روش علمی برای مطالعه بازارهای مالی بود. به جای پرسیدن ، "سه راز موفقیت وارن بافت چیست؟"یا مصاحبه با آخرین Soothsayer ، محققان شروع به جمع آوری داده های تمیز و بررسی نظریه ها به صورت سیستماتیک و عینی کردند. ژن رهبر این جنبش بود و استاندارد روش شناختی را برای نحوه انجام تحقیقات تجربی انجام داد.

شاید بهترین راه برای نشان دادن محتوای تجربی فرضیه بازار کارآمد این باشد که به جایی که نادرست است اشاره کنید. مطالعات رویداد در مورد انتشار اطلاعات داخلی معمولاً واکنشهای بزرگ بازار سهام را پیدا می کند. بدیهی است که این اطلاعات کاملاً در قیمت ها درج نشده است. محدودیت در تجارت خودی تا حدودی مؤثر است. هنگامی که بازارها کارآمد نیستند ، آزمایشات واقعیت را تأیید می کنند. نظریه ای که می تواند رد شود یک تئوری واقعی است.

اینها فقط چند نمونه است. دنیای مالی پر از ادعاهای جدید است ، به ویژه که روش های آسان برای کسب درآمد وجود دارد. بررسی هر ناهنجاری به زمان ، صبر و مهارت تجربی پیشرفته نیاز دارد. شخص باید بررسی کند که آیا این دستاوردها شانس نداشته اند ، و اینکه آیا سیستم های پیچیده بازده خوبی را با ضمنی در معرض خطر بیشتر ایجاد نمی کنند.

تقریباً نیم قرن ، چارچوب کارآمد در بازار کارآمد Gene Fama اصل سازماندهی را برای اقتصاد مالی تجربی فراهم کرده است و همچنان به این کار ادامه می دهد. دور جدیدی از مطالعات ، دوباره توانایی های مدیران صندوق را مورد بررسی قرار می دهد ، و با تمرکز بر روش های جدید مرتب سازی خوش شانس از مهارت های گذشته در داده های گذشته.

خط پایین ژن همیشه است: به واقعیت ها نگاه کنید. داده ها را جمع آوری کنید. آزمون نظریه. مانند نجوم ، هر بار که نگاه می کنیم ، جهان ما را کاملاً شگفت زده می کند. و دوباره

جان اچ کوکران استاد خدمات برجسته مدیریت سرمایه AQR است. این قطعه از یک پست طولانی تر در وبلاگ خود با عنوان "اقتصاددان Grumpy" اقتباس شده است.