استراتژی های صندوق پرچین

همانطور که قبلاً مورد بحث قرار گرفت ، صندوق های پرچین استراتژی های مختلفی را به کار می گیرند. یادآوری این نکته حائز اهمیت است که هیچ استراتژی صندوق پرچین استاندارد نیست - هر مدیر پرتفوی سبک سرمایه گذاری منحصر به فرد خود را خواهد داشت.

• سبک: کلان جهانی ، جهت دار ، رویداد-درایو ، داوری
• بازار: حقوق صاحبان سهام ، درآمد ثابت ، کالاها ، ارزهای خارجی
• ابزار: سهام بلند/کوتاه ، آینده ، گزینه ها ، مبادلات
• قرار گرفتن در معرض: جهت دار ، بازار خنثی
• بخش: مراقبت های بهداشتی ، صنعتی ، مصرف کننده ، انرژی ، املاک و مستغلات ، مالی ، فناوری و غیره.
• تنوع: چند مدیر ، چند استراتژی ، چند صندوق ، چند بازار

سبک های صندوق پرچین

سبک کلان جهانی: سعی کنید در رویدادهای جهانی اقتصاد کلان پیش بینی و سرمایه گذاری کنید. این معمولاً "رویکرد از بالا به پایین" برای سرمایه گذاری محسوب می شود.

• کلان اختیاری: این استراتژی توسط مدیران سرمایه گذاری انتخاب سرمایه گذاری انجام می شود.
• ماکرو سیستماتیک: این استراتژی با استفاده از مدل ها و نرم افزارهای ریاضی انجام می شود.
• Multi-Strategy: صندوق پرچین از ترکیبی از استراتژی ها استفاده می کند.

• سهام بلند/کوتاه: موقعیت های سهام طولانی مدت را در حالی که سهام دیگر یا شاخص های دیگر را کوتاه می کند ، طول می کشد
• بازار نوظهور: متخصص در بازارهای نوظهور مانند چین ، برزیل ، هند و غیره
• بودجه بخش: در زمینه های طاقچه مانند مراقبت های بهداشتی ، صنعتی یا مصرف کننده تخصص دارد
• رشد اساسی: سرمایه گذاری در شرکت هایی با رشد درآمد بیشتر از بازار گسترده تر
• ارزش اساسی: سرمایه گذاری در شرکت هایی که کم ارزش در نظر گرفته می شوند
• چند استراتژی: از ترکیبی از استراتژی ها استفاده می کند

سبک محور رویداد (همچنین به آن موقعیت های ویژه گفته می شود): سود صندوق از ناکارآمدی قیمت ناشی از رویدادهای خاص شرکت های پیش بینی شده مانند ورشکستگی ، سازماندهی مجدد ، واگذاری و موقعیت های قانونی.

بدهی پریشانی: در شرکت هایی که به دلیل ورشکستگی یا تهدید آن با تخفیف تجارت می کنند ، تخصص دارد.

داوری ادغام (همچنین ریسک ARB نیز نامیده می شود): سود حاصل از ناکارآمدی قیمت مربوط به شرکت های درگیر در فعالیت های اعلام شده و فعالیت های اعلام شده. یک موقعیت معمولی ممکن است شامل خرید عدالت یک هدف کسب و محافظت از سرمایه گذاری با کوتاه کردن مقدار مناسب از سهام در خریدار باشد.

اعتبار داوری: سود حاصل از سرمایه گذاری های ارزش نسبی در اوراق بهادار با درآمد ثابت شرکت ، مانند خرید بدهی ناامن یک شرکت در حالی که فروش بدهی امن همان شرکت را کوتاه می کند.

فعال: در شرکت ها موقعیت های بزرگی می گیرد و از این سهام مالکیت برای تأثیرگذاری بر تصمیم گیری مدیریت در شرکت ها استفاده می کند.

کاتالیزورهای حقوقی: سود حاصل از موقعیت با شرکتهای درگیر در دادخواستهای بزرگ.

سبک داوری (همچنین به آن ارزش نسبی نیز گفته می شود): سود حاصل از ناکارآمدی قیمت درک شده بین اوراق بهادار مرتبط.(توجه داشته باشید که اصطلاح مالی "داوری" به طور جدی به معنای سود بی خطر است - که بندرت در بازارهای واقعی اوراق بهادار یافت می شود. با این حال ، این اصطلاح برای توصیف فرصت های سرمایه گذاری نیز استفاده می شود که دارای احتمال نسبتاً بالایی با نزولی نسبتاً پایین هستند).

• داوری درآمد ثابت: سود حاصل از ناکارآمدی قیمت بین اوراق بهادار درآمد ثابت
• داوری سهام عدالت: سود حاصل از ناکارآمدی قیمت بین اوراق بهادار سهام (حفظ تعادل نزدیک بین موقعیت های طولانی و کوتاه)
• داوری قابل تبدیل: سود حاصل از ناکارآمدی قیمت بین اوراق بهادار قابل تبدیل و سهام مربوط به آنها
• دیگران: داوری آماری ، داوری نوسانات ، داوری نظارتی

پیشینه مدل چند مدیر در مقابل مدل P& L

بودجه چند مدیر

صندوق های پرچین چند مدیر توسط استیون A. کوهن در SAC Capital محبوب شد. کوهن از هر جایی از 70-90 مدیران نمونه کارها استفاده می کند که هر یک از آنها دارای یک AUM تعیین شده برای مدیریت هستند. سایر صندوق های پرچین محبوب چند مانژور شامل موارد زیر است:

• شرکای هزاره
• Capital Surveyor (بخشی از ارگ)
• مدیریت دارایی ویسیم

مزایا و مضرات صندوق های چند مدیر

مزایای آن از منظر یک مدیر نمونه کارها

• استقلال: مدیر این توانایی را دارد که موقعیت های اختیاری خود را (که به عنوان "کتاب" شناخته می شود) اداره کند ، با کاهش استرس از یک صاحب صندوق پرچین بالقوه بالقوه.
• راندمان هزینه: زیرساخت ها عمدتاً توسط کارفرما پرداخت می شود ، نه کارمند (مدیر فرعی) ، و سیستم عامل ها به طور کلی پشتیبانی از دفتر و پشتیبانی از تجارت را ارائه می دهند.
• سابقه قابل حمل بالقوه قابل حمل: مدیر اغلب می تواند رکورد عملکرد را به سایر وجوه منتقل کند یا صندوق پرچین خود را بچرخاند.
• درصد زیادی از سود: پرداخت می تواند به اندازه 20 ٪ سود در برخی از بودجه باشد.

مضرات از منظر یک مدیر نمونه کارها

• AUM/سرمایه می تواند بدون اطلاع و علت کاهش یابد.
• مدیر به طور معمول خودمختاری برای جمع آوری سرمایه مستقل از صندوق ندارد ، بنابراین مدیر محدود به اختیار تخصیص سرمایه است.
• مدیر اغلب کنترل ریسک محکم تری نسبت به اگر مدیر مستقل باشد:
  • نوسانات کل نمونه کارها باید تحت محدودیت های خاصی باشد.
  • نوسانات متوسط وزنی Longs باید در درصد مشخصی از نوسانات متوسط وزنی کوتاه باشد.

  مزایای آن از منظر یک تحلیلگر

  • تحلیلگر می تواند یک پرداخت ثابت ، به طور معمول 5-20 ٪ سود بسته به سطح سنوات دریافت کند.
  • تحلیلگر این پتانسیل را دارد که حق مدیریت کتاب خود را بدست آورد (تبدیل به یک مدیر نمونه کارها) شود.
  • تحلیلگر این توانایی را دارد که در این صندوق در معرض سبک های مختلف سرمایه گذاری قرار بگیرد.

  معایب از منظر یک تحلیلگر

  • محیط بسیار پر فشار: تحلیلگران غالباً مستقیماً با یکدیگر رقابت می کنند.
  • هدف اصلی یک تحلیلگر تبدیل شدن به یک سرمایه گذار بهتر است ، اما برخی از چند مدیر آنقدر روی کوتاه مدت متمرکز شده اند که تحلیلگران به سرمایه گذاران سریع پول تبدیل می شوند.
  • گردش مالی بالقوه بالاتر: مدیران نمونه کارها اغلب می توانند تحلیلگران را در یک دوره زمانی کوتاهتر در یک صندوق چند مدیر آتش بزنند ، زیرا اغلب فشار فوق العاده ای برای انجام سریع دارند.

  بودجه P& L مجرد

  احتمالاً محبوب ترین مدل P& L توسط جولیان رابرتسون از طریق مدیریت ببر ، یکی از اولین صندوق های پرچین تشکیل شده است. بسیاری از تحلیلگران و مدیرانی که رابرتسون در مدیریت ببر به کار گرفته بود ، به تنهایی بیرون رفتند و اکنون برخی از معروف ترین صندوق های پرچین را به نام "توله های ببر" اداره می کنند. توله های ببر محبوب شامل: