بازار بدهی: معنی ، صادرکنندگان ، ابزارها ، مزایا ، معایب و موارد دیگر

بازار بدهی یک بازار یا یک بازار مالی است که در آن خرید و فروش ابزارهای مالی بازار بدهی صورت می گیرد. این ابزارهای مالی اوراق بهادار با درآمد ثابت هستند و بازده ثابت به سرمایه گذاران می دهند. این اوراق بهادار پرداخت های منظم بهره را با نرخ ثابت با بازپرداخت اصلی در زمان بلوغ ارائه می دهند. صادرکننده این اوراق بهادار می تواند ارگان های محلی ، شهرداری ها ، دولت ایالتی ، دولت مرکزی ، شرکت ها و غیره باشد. اوراق بهادار عمده بازار بدهی اوراق ، اوراق قرضه دولتی ، بدهی ها ، صورتحساب خزانه داری ، گواهی سپرده ها ، مقالات تجاری و غیره است.

در بازار بدهی ، اعتبار اعتبار صادرکننده نقش بسیار مهمی ایفا می کند. آژانس های رتبه بندی اعتباری مانند Moody's ، Standard & Poor's ، Fitch ، ICRA و غیره ، با توجه به اعتبار خود ، به همه این اوراق بهادار بدهی رتبه های اعتباری می دهند. سرمایه گذاران قبل از سرمایه گذاری در اوراق بهادار بدهی به این رتبه بندی ها بسیار متکی هستند.

بازار با درآمد ثابت یا بازار اعتباری نام دیگر بازار بدهی است.

چه کسی ابزارهای بازار بدهی را صادر می کند؟

بازار بدهی یکی از سیستم عامل های مهم برای افزایش بدهی است. ابزارهای بازار بدهی به صادرکنندگان کمک می کند تا وجوه و نیازهای آنها را تأمین کنند. بسیاری از نهادها ابزارهای بازار بدهی را صادر می کنند ، که به شرح زیر است:-

شرکت ها/شرکت ها

شرکت ها غالباً برای تأمین مالی پروژه ها ، گسترش یا رشد خود به ابزارهای بدهی تکیه می کنند. جمع آوری پول از طریق حقوق صاحبان سهام همیشه گزینه ای امکان پذیر نیست. در چنین شرایطی ، شرکت ها به دنبال اوراق بهادار بازار بدهی هستند.

بانک ها و موسسات مالی

بانک ها و موسسات مالی در سپرده ها و تجارت وام شکوفا می شوند. ابزارهای بازار بدهی به بانک ها و موسسات مالی فرصتی می دهد تا بودجه وام را جمع کنند. این موسسات و بانک ها با نرخ بهره پایین تر سپرده از مردم را به طور کلی می پذیرند و پس از آن ، با نرخ بالاتر به وام گیرندگان وام می دهند.

دولت و/یا دولت مرکزی

دولت و/یا دولت مرکزی از طریق ابزارهای بازار بدهی برای اجرای پروژه های مختلف زیرساختی و برنامه های رفاهی خود پول جمع می کند. گاهی اوقات دولت حتی پس از در نظر گرفتن تمام مالیات ها ، درآمد و درآمد دیگر ، بودجه کافی ندارد. در چنین شرایطی ، دولت بودجه را از طریق عموم مردم جمع می کند. پروژه های زیرساختی پس از شروع کار ، آنها دولت را بازپرداخت می کنند ، و همان وجوه به عنوان بازده و بازپرداخت به سرمایه گذاران بازپرداخت می شود.

Panchayats محلی یا/و شرکت های شهرداری یا نهاد محلی

حتی در سطح شهر یا دهکده کوچک ، ابزارهای بدهی برای جمع آوری بودجه مفید هستند. به روشی مشابه با دولت های مرکزی و ایالتی ، این شهرداری های محلی یا پانچایات روستایی از این ابزارها برای جمع آوری بودجه برای پروژه های زیرساختی خود و سایر برنامه های رفاهی استفاده می کنند.

واحدهای بخش دولتی (PSU)

واحدهای بخش دولتی (PSU) باید مستقیماً با اشخاص خصوصی رقابت کنند. این واحدها همچنین از ابزارهای بدهی برای جمع آوری بودجه برای پروژه ها و گسترش خود استفاده می کنند.

انواع ابزارهای بازار بدهی

در بازار بدهی ، تجارت بسیاری از اوراق بهادار صورت می گیرد. همه این اوراق بهادار به صورت جداگانه مجموعه ای از خصوصیات متفاوتی دارند و اهداف مختلفی را ارائه می دهند. تمام صادرکنندگان این اوراق بهادار ، با توجه به نیازهای مالی و گزینه های موجود ، بهترین ابزار بدهی را انتخاب می کنند. آنها به شرح زیر هستند:-

اوراق قرضه

اوراق قرضه عمدتاً از دو نوع ، یعنی اوراق قرضه دولتی و اوراق بهادار شرکت ها است. اوراق قرضه دولتی خطر کمتری نسبت به اوراق بهادار شرکت دارد. بیشتر اوراق بهادار شرکت ها نرخ بهره بالاتری را نسبت به اوراق قرضه دولتی می پردازند. اوراق قرضه دیگری مانند اوراق قرضه شهرداری و اوراق قرضه موسسات وجود دارد. اوراق قرضه نرخ کوپن ثابت دارند و به صورت دوره ای به دارنده اوراق قرضه پرداخت می کنند. و همچنین مبلغ اصلی را در زمان بلوغ بازپرداخت کنید. نرخ بهره اوراق در مورد اوراق قرضه نرخ شناور متغیر است.

اوراق قرضه نرخ شناور نرخ بهره متغیر را ارائه می دهد که با توجه به تغییرات در نرخ بهره در اقتصاد نوسان می کند. اوراق قرضه با نرخ ثابت ، صرف نظر از هرگونه تغییر در بازار ، نرخ بهره ثابت را می دهد. اوراق قرضه صفر کوپن وجود دارد که هیچ نرخ بهره را بصورت دوره ای یا در زمان رستگاری ارائه نمی دهد. در عوض ، این اوراق قرضه با تخفیف به ارزش PAR یا ارزش چهره اوراق صادر می شود. و بازخرید چنین اوراق بهادار در بلوغ با ارزش اوراق قرضه. تفاوت بین ارزش PAR و مقدار تخفیف ، بازده سرمایه گذار است ، یا می توان گفت که این علاقه به دارندگان اوراق قرضه است.

صدور اوراق بهادار شرکتی گاهی با گزینه تماس و گزینه قرار می گیرد. در مورد گزینه تماس ، شرکت می تواند پس از گذراندن زمان خاص ، اوراق قرضه خود را پس بگیرد. در مورد گزینه قرار داده شده ، سرمایه گذاران می توانند اوراق قرضه خود را پس از یک زمان یا تاریخ خاص ، همانطور که در زمان صدور مشخص شده است ، به شرکت بفروشند.

اوراق بهادار دولتی

این ابزارهای بدهی است که بیشتر توسط بانک مرکزی کشور به جای دولت مرکزی یا ایالتی صادر می شود. این اوراق بهادار می تواند برای بلند مدت یا کوتاه مدت باشد. این اوراق بهادار نرخ کوپن ثابت را به سرمایه گذاران می دهد. عملکرد اوراق بهادار دولتی بیشتر به عنوان معیار بازده در نظر گرفته می شود و حتی به عنوان یک نرخ بدون ریسک در نظر گرفته می شود. لوایح خزانه داری اوراق بهادار کوتاه مدت است. اوراق بهادار دولتی بلند مدت شامل ابزارهایی مانند اوراق بهادار یا اوراق قرضه است.

ضایعات

بدهی ها از نظر ماهیت با اوراق قرضه مشابه هستند. تنها تفاوت سطح امنیت است. بدهی ها از نظر ماهیت ریسک پذیر هستند. نه تنها این ، اوراق قرضه توسط دولت و شرکت ها می تواند صادر شود ، بلکه بدهی ها فقط توسط شرکت ها قابل صدور است. بدهی ها می توانند از انواع مختلفی باشند ، که به شرح زیر است:-

بدهی های ثبت شده و بدهی های حامل

بدهی ثبت شده در سوابق این شرکت وجود دارد. نام دارندگان بدهی و جزئیات دیگر در این شرکت ثبت شده است و بازپرداخت بدهی فقط به آن نام خاص انجام می شود. این بدهی ها قابل انتقال هستند اما نیاز به تکمیل روند انتقال دارند. ضبط بدهی های بلبرینگ صورت نمی گیرد. صادرکننده بدهی حق دارد بازپرداخت مبلغ اوراق قرضه را به هر کسی که گواهی بدهی را در اختیار داشته باشد ، انجام دهد.

بدهی های تضمین شده و بدهی های ناامن

بدهی های تضمین شده توسط امنیت وثیقه پشتیبانی می شوند. بدهی های ناامن هیچگونه حمایت از امنیت وثیقه ندارند. امنیت در مقایسه با موارد ناامن خطرناک تر است.

بدهی های قابل بازپرداخت و بدهی های غیر قابل بازپرداخت

بدهی های قابل بازخرید فقط در زمان بلوغ بازپرداخت می شوند. بازپرداخت بدهی های غیر قابل بازخرید فقط در زمان انحلال صورت می گیرد.

بدهی های قابل تبدیل و بدهی های غیر قابل تبدیل

بدهی های قابل تبدیل را می توان در تاریخ آینده به سهام سهام تبدیل کرد. بدهی های غیر قابل تبدیل را نمی توان در هر تاریخ آینده به سهامداران سهام تبدیل کرد.

بدهی های اول و بدهی های دوم

در زمان انحلال ، بدهی های اول ترجیح در مورد بدهی های دوم در زمان بازپرداخت دارند.

لیست فوق شامل کلیه ابزارهای بازار بدهی موجود در بازار نمی شود. سایر ابزارها سپرده های ثابت ، گواهی سپرده ها ، مقالات تجاری ، گواهینامه های پس انداز ملی و غیره هستند.

انواع خطرات در بازارهای بدهی

بازارهای بدهی ، در مقایسه با سایر بازارها ، از نظر ماهیت کمتری دارند. صرف نظر از این ، چند خطرات وجود دارد که نادیده گرفتن آن دشوار است.

ریسک اعتباری یا ریسک پیش فرض

یکی از بزرگترین خطرات موجود در این بازار ریسک پیش فرض یا ریسک اعتباری صادرکننده است. این ممکن است اتفاق بیفتد که به دلیل موقعیت های پیش بینی نشده ، صادرکننده اعتبار خود را از دست می دهد و قادر به بازپرداخت بهره و یا اصل نیست. گرچه اوراق بهادار بدهی در زمان انحلال اولویت اول را دریافت می کند ، اما یکی از بزرگترین خطرات برای سرمایه گذاران است.

خطر نرخ بهره

این نوع ریسک تقریباً در تمام اوراق بهادار بازار بدهی غالب است. نرخ بهره ابزارهای بدهی به طور مداوم در بازارهای باز نوسان می کند. مواقعی وجود دارد که نرخ بهره بالایی در بازار وجود دارد ، اما سرمایه گذار برای نرخ بهره ثابت پایین سرمایه گذاری کرده است. در چنین شرایطی ، سرمایه گذاران به نرخ بهره بالاتر از دست می دهند و فقط نرخ بهره ثابت را می گیرند.

ریسک تسویه حساب و خطر نقدینگی

حل و فصل امنیت بدهی در بعضی مواقع به عنوان یک خطر عمل می کند ، زیرا طرف مقابل ممکن است تمام الزامات را برآورده نکند. در زمان حل و فصل مسائل طرف مقابل وجود دارد.

ریسک نقدینگی به عنوان منطقه نگرانی در مورد اوراق بهادار بدهی عمل می کند. بعضی اوقات برداشت زودرس کار ساده ای نیست. برداشت های زودرس همیشه بازده ایده آل در سرمایه گذاری خود را فراهم نمی کند.

همیشه می تواند خطرات دیگری در ارتباط با ابزارهای بدهی وجود داشته باشد.

مزایای بازار بدهی

• بازار بدهی وجوه در اقتصاد را سرمایه گذاری و بسیج می کند.
• این بازار بستری را به دولت ، شرکت ها و نهادهای دیگر برای جمع آوری بودجه می دهد.
• گاهی اوقات افزایش سهام برای شرکت ها بسیار پرهزینه می شود. در چنین شرایطی ، جمع آوری پول از طریق بازار بدهی بهترین گزینه ممکن است.
• این بازار بازده ثابت به سرمایه گذاران با ریسک کمتری می دهد. اوراق بهادار بازار بدهی دولت نسبت به اوراق بهادار بدهی شرکت ها کمتر خطرناک است.
• در صورت عدم وجود منابع مالی دیگر ، دولت مرکزی/ایالتی به این بازار کمک می کند. این امر نهادهای دولت را از رنج هرگونه نقدی نجات می دهد.
• اوراق بهادار بازار بدهی که توسط دارایی ها پشتیبانی می شود ، در مقایسه با سایر بدهی های ناامن و تجاری در زمان انحلال ، ترجیح می دهند.
• پول جمع آوری شده از طریق این بازار به شرکت ها کمک می کند تا برنامه های گسترش و رشد خود را تقویت کنند.
• بازار بدهی به مقامات دولت کمک می کند تا پروژه های زیرساختی را تقویت کند.

این مزایا از نظر ماهیت غیر اکسپرس است.

مضرات بازار بدهی

• یکی از بزرگترین مضرات این بازار این است که بازده ثابت را برای سرمایه گذاران فراهم می کند و نرخ تورم را کاملاً نادیده می گیرد. تورم می تواند باعث شود که بازده واقعی به رکورد کم کاهش یابد.
• نقطه ضعف دوم این است که در صورت برداشت زودرس یا فروش در بازار ، سرمایه گذار قیمت فعلی اوراق بهادار بازار را دریافت می کند و نه مبلغ اصلی سرمایه گذاری. این امکان وجود دارد که شرکت ممکن است اعتبار خود را از دست بدهد ، و ممکن است قیمت اوراق بهادار کاهش یابد.
• سرمایه گذاران صرف نظر از افزایش نرخ بهره در بازار ، فقط بازده نرخ بهره ثابت دریافت می کنند.
• برای صدور اقتدار ، دریافت رتبه اعتباری خوب بسیار دشوار می شود. این به بزرگترین کار برای برآورده کردن کلیه الزامات آژانس های رتبه بندی اعتباری تبدیل می شود.

این معایب از نظر طبیعت غیر اکسپرس است.

بازار بدهی در مقابل بازار سهام

تفاوتهای زیادی بین بازار سهام و بازار بدهی وجود دارد که به شرح زیر است:-

بازار بدهی در مقابل بازار سهام

این تفاوت ها از نظر ماهیت غیر اکسپرس است.

نتیجه

بازار بدهی یکی از مکان های مهم بازارهای است که باعث می شود اقتصاد در حال اجرا باشد. این بودجه را به روشی تولیدی هدایت می کند و از صادرکننده و سرمایه گذار سود می برد. شروع از دولت به شرکت ها از این بازار به عنوان منبع مالی استفاده می کند. برای سرمایه گذاران ، به عنوان منبع درآمد ثابت عمل می کند.