تنظیم کننده های مالی: آنها چه کسانی هستند و چه کاری انجام می دهند

مایکل اشمیت ، CFA ، کارمند هیئت حل اختلاف FINRA با 20+ سال تجربه در بازار مالی است.

Chip Stapleton یک دارنده مجوز سری 7 و سری 66 ، دارنده امتحان CFA سطح 1 است و در حال حاضر دارای مجوز زندگی ، تصادف و بهداشت در ایندیانا است. وی 8 سال تجربه در امور مالی ، از برنامه ریزی مالی و مدیریت ثروت گرفته تا امور مالی شرکت ها و FP& A دارد.

آریل شجاعت یک ویراستار ، محقق و چکنده با تجربه است. او برای چندین نشریه پیشرو در امور مالی ، از جمله Motley Fool و گذرنامه به وال استریت ، کارهای ویرایش و بررسی واقعیت را انجام داده است.

دولت های فدرال و ایالتی تعداد بیشماری از آژانس ها را در اختیار دارند که بازارها و شرکت های مالی را تنظیم و نظارت می کنند. این آژانس ها هرکدام طیف خاصی از وظایف و مسئولیت ها را دارند که به آنها امکان می دهد در حالی که برای دستیابی به اهداف مشابه کار می کنند ، مستقل از یکدیگر عمل کنند.

اگرچه نظرات در مورد کارآیی ، اثربخشی و حتی نیاز به برخی از این آژانس ها متفاوت است ، اما هر یک با اهداف خاص طراحی شده اند و به احتمال زیاد برای مدتی در اطراف خواهند بود. با توجه به این نکته ، مقاله زیر مروری بر بسیاری از نهادهای نظارتی فعال در بخش مالی ایالات متحده است.

غذای اصلی

• نهادهای نظارتی توسط دولت ها یا سازمان های دیگر برای نظارت بر عملکرد و انصاف بازارهای مالی و بنگاه هایی که درگیر فعالیت های مالی هستند ، تأسیس می شوند.
• هدف از مقررات ، جلوگیری و بررسی کلاهبرداری ، حفظ کارآمد و شفافیت بازارها است و اطمینان حاصل می کند که با مشتریان و مشتریان با عادلانه و صادقانه رفتار می شود.
• چندین نهاد نظارتی مختلف از هیئت مدیره فدرال رزرو وجود دارد که نظارت بر بخش بانکی تجاری به FINRA و SEC که بر کارگزاران و بورس اوراق بهادار نظارت می کند.

هیئت مدیره رزرو فدرال

هیئت مدیره فدرال رزرو (FRB) یکی از شناخته شده ترین از همه نهادهای نظارتی است. به همین ترتیب ، "فدرال رزرو" اغلب به دلیل سقوط اقتصادی مقصر می شود و یا به دلیل تحریک اقتصاد ، پیش بینی می شود. این مسئول تأثیرگذاری بر پول ، نقدینگی و شرایط کلی اعتبار است. ابزار اصلی آن برای اجرای سیاست های پولی عملیات بازار آزاد آن است که کنترل و فروش اوراق بهادار خزانه داری ایالات متحده و اوراق بهادار آژانس فدرال را کنترل می کند. خریدها و فروش می تواند تعداد ذخایر را تغییر دهد یا بر نرخ صندوق های فدرال تأثیر بگذارد - نرخ بهره ای که موسسات سپرده گذاری یک شبه به سایر موسسات سپرده گذاری وام می دهند. هیئت مدیره همچنین سیستم بانکی را نظارت و تنظیم می کند تا ثبات کلی در سیستم مالی را فراهم کند. کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) اقدامات فدرال رزرو را تعیین می کند.

یکی از نقش های مهم نظارتی FRB ، نظارت بر بخش بانکی تجاری در ایالات متحده است. بیشتر بانکهای ملی باید عضو سیستم فدرال رزرو باشند. با این حال ، آنها توسط دفتر کنترل کننده ارز (OCC) تنظیم می شوند. فدرال رزرو بسیاری از موسسات بزرگ بانکی را نظارت و تنظیم می کند زیرا این تنظیم کننده فدرال برای شرکت های هلدینگ بانکی (BHCS) است.

دفتر کنترل ارز

یکی از قدیمی ترین آژانس های فدرال ، دفتر کنترل ارز (OCC) در سال 1863 توسط قانون ملی ارز تأسیس شد. هدف اصلی آن نظارت ، تنظیم و ارائه منشورها به بانکهایی است که در ایالات متحده فعالیت می کنند تا از صداقت سیستم بانکی کلی اطمینان حاصل شود. این نظارت به بانک ها امکان رقابت و ارائه خدمات بانکی و مالی کارآمد را می دهد.

OCC یک دفتر مستقل در وزارت خزانه داری است. بیانیه ماموریت آن تأیید می کند که "اطمینان حاصل می شود که بانک های ملی و انجمن های پس انداز فدرال به صورت ایمن و سالم فعالیت می کنند ، دسترسی عادلانه به خدمات مالی ، رفتار عادلانه با مشتریان و رعایت قوانین و مقررات قابل اجرا دارند."

شرکت بیمه سپرده فدرال

شرکت بیمه سپرده گذاری فدرال (FDIC) توسط قانون Glass-Steagall در سال 1933 برای تأمین بیمه سپرده ها برای تضمین ایمنی وجوه نگهداری شده توسط سپرده گذاران در بانک ها ایجاد شد. وظیفه آن محافظت از 250،000 دلار برای هر سپرده گذار است. کاتالیزور برای ایجاد FDIC در طی رکود بزرگ دهه 1920 در بانک ها اجرا شد.

بررسی حساب ها ، حساب های پس انداز ، CD و حساب های بازار پول به طور کلی 100 ٪ تحت پوشش FDIC است. پوشش در حساب های بازنشستگی فردی (IRA) گسترش می یابد ، اما فقط قسمت هایی که متناسب با نوع حساب های ذکر شده در گذشته هستند. حساب های مشترک ، حساب های اعتماد قابل برگشت و غیرقابل برگشت و برنامه های مزایای کارمندان ، مانند حساب های شرکت ، مشارکت و انجمن های غیر همجنسگرا پوشش داده می شود.

بیمه FDIC محصولاتی مانند صندوق های متقابل ، سالیانه ، بیمه نامه زندگی ، سهام یا اوراق قرضه را پوشش نمی دهد. محتوای جعبه های ایمن نیز در پوشش FDIC گنجانده نشده است. چک های صندوقدار و سفارشات پولی که توسط بانک شکست خورده صادر شده است کاملاً تحت پوشش FDIC قرار دارد.

دفتر نظارت رونق

دفتر نظارت بر پیشرفت (OTS) در سال 1989 توسط وزارت خزانه داری از طریق قانون اصلاحات ، بازیابی و اجرای مؤسسات مالی در سال 1989 تأسیس شد. این تنها توسط مؤسساتی که تنظیم می کند تأمین می شود. OTS شبیه به OCC بود به جز این که انجمن های پس انداز فدرال را تنظیم می کرد ، همچنین به عنوان رونق یا پس انداز و وام شناخته می شود.

در سال 2011 ، OTS با سایر آژانس ها از جمله دفتر Comptroller ارز ، شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) ، هیئت مدیره فدرال رزرو و دفتر حمایت مالی مصرف کننده (CFPB) ادغام شد.

کمیسیون معاملات آینده کالا

کمیسیون معاملات آینده کالا (CFTC) در سال 1974 به عنوان یک مقام مستقل برای تنظیم معاملات آینده و گزینه های کالا و سایر بازارهای مشتقات مرتبط و فراهم کردن تجارت رقابتی و کارآمد در بازار ایجاد شد. همچنین به دنبال محافظت از شرکت کنندگان در برابر دستکاری در بازار ، بررسی شیوه های معاملاتی سوءاستفاده و کلاهبرداری است و فرآیندهای سیال را برای پاکسازی حفظ می کند.

CFTC از سال 1974 تکامل یافته است و در سال 2000 ، قانون نوسازی Futures Futures در سال 2000 تصویب شد. این امر با ایجاد یک فرآیند مشترک با کمیسیون اوراق بهادار و بورس (SEC) برای تنظیم آینده های تک سهام ، چشم انداز آژانس را تغییر داد.

اقتدار نظارتی صنعت مالی

سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی (FINRA) در سال 2007 از سلف خود ، انجمن ملی فروشندگان اوراق بهادار (NASD) ایجاد شد. FINRA یک سازمان خود نظارتی (SRO) محسوب می شود و در ابتدا به عنوان نتیجه قانون مبادله اوراق بهادار در سال 1934 ایجاد شده است.

FINRA بر همه بنگاه هایی که در اوراق بهادار با عموم مردم حضور دارند ، نظارت می کند. همچنین مسئول آموزش متخصصان خدمات مالی ، مجوز و آزمایش نمایندگان و نظارت بر فرآیندهای میانجیگری و داوری برای اختلافات بین مشتریان و کارگزاران است.

تنظیم کننده های بانک دولتی

تنظیم کننده های بانک دولتی به طور مشابه با OCC فعالیت می کنند ، اما در سطح ایالتی برای بانک های دولتی دولتی. نظارت آنها در رابطه با فدرال رزرو و FDIC کار می کند.

به عنوان مثال ، در ایالت نیویورک ، وزارت خدمات مالی (DFS) نظارت و تنظیم فعالیت های تقریباً 1500 بانکداری N. Y.-Domiciled و سایر موسسات مالی با دارایی های بالغ بر 2. 6 تریلیون دلار و بیش از 1800 شرکت بیمه با دارایی های بیش از4. 7 تریلیون دلار. آنها شامل بیش از 130 شرکت بیمه عمر ، 1،168 شرکت بیمه املاک/تلفات ، حدود 100 بیمه کننده بهداشت و سازمان مراقبت های مدیریت شده و بیش از 375،000 مجوز بیمه فردی ، 122 بانک دارای مجوز دولتی ، 80 شعبه خارجی ، 10 آژانس خارجی ، 17 اتحادیه اعتباری هستند.، 13 آژانس رتبه بندی اعتبار ، نزدیک به 400 شرکت خدمات مالی دارای مجوز و بیش از 9،455 مبدأ وام رهنی و سرویس دهنده.

تنظیم کننده های بیمه دولتی

تنظیم کننده های ایالتی نظارت ، بررسی و نظارت بر نحوه انجام صنعت بیمه در ایالت های خود را دارند. وظایف آنها شامل محافظت از مصرف کنندگان ، انجام تحقیقات جنایی و اجرای اقدامات قانونی است. آنها همچنین گواهینامه های مجوز و اقتدار را ارائه می دهند ، که متقاضیان را ملزم به ارائه جزئیات عملکرد خود می کند.(برای دایرکتوری آژانس های دولتی خاص به www.insuranceusa.com مراجعه کنید.)

در نیویورک ، DFS هم بنگاه های مالی و هم بیمه گذاران را تنظیم می کند ، در حالی که در سایر ایالت ها تنظیم کننده های جداگانه هر صنعت را به طور جداگانه نظارت می کنند.

تنظیم کننده های اوراق بهادار دولتی

این آژانس ها FINRA و SEC را برای امور مرتبط با مقررات در تجارت اوراق بهادار ایالتی تقویت می کنند. آنها برای مشاوران سرمایه گذاری که نیازی به ثبت نام در SEC ندارند و اقدامات قانونی را با آن مشاوران انجام می دهند ، ثبت نام می کنند.

کمیسیون اوراق بهادار و بورس (SEC)

SEC مستقل از دولت ایالات متحده عمل می کند و توسط قانون مبادله اوراق بهادار در سال 1934 تأسیس شده است. یکی از آژانس های جامع و قدرتمند ، SEC قوانین اوراق بهادار فدرال را اجرا می کند و اکثریت صنعت اوراق بهادار را تنظیم می کند. پوشش نظارتی آن شامل بورس اوراق بهادار ایالات متحده ، بازارهای گزینه ها و مبادلات گزینه ها و همچنین سایر مبادلات الکترونیکی و سایر بازارهای اوراق بهادار الکترونیکی است. همچنین مشاوران سرمایه گذاری را که تحت پوشش آژانس های نظارتی دولتی نیستند ، تنظیم می کند.

SEC از شش بخش و 24 دفتر تشکیل شده است. اهداف آنها تفسیر و اقدامات اجرایی در مورد قوانین اوراق بهادار ، صدور قوانین جدید ، نظارت بر نهادهای اوراق بهادار و هماهنگی مقررات در سطوح مختلف دولت است. شش بخش و نقش های مربوط به آنها عبارتند از:

• بخش مالی شرکت ها: اطمینان می دهد که سرمایه گذاران اطلاعات مادی (یعنی اطلاعات مربوط به چشم انداز مالی یک شرکت یا قیمت سهام) را به منظور تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری آگاهانه ارائه می دهند.
• بخش اجرای: مسئول اجرای مقررات SEC با بررسی پرونده ها و پیگرد قانونی دادخواست های مدنی و دادرسی اداری.
• بخش مدیریت سرمایه گذاری: شرکتهای سرمایه گذاری ، محصولات بیمه متغیر و مشاوران سرمایه گذاری ثبت شده فدرال را تنظیم می کند.
• بخش تجزیه و تحلیل اقتصادی و ریسک: اقتصاد و تجزیه و تحلیل داده ها را در مأموریت اصلی SEC ادغام می کند.
• بخش تجارت و بازارها: استانداردهای بازارهای منصفانه ، منظم و کارآمد را تعیین و حفظ می کند.
• بخش امتحانات: برنامه آزمون ملی SEC را اجرا می کند.

SEC مجاز است فقط اقدامات مدنی را در دادگاه فدرال یا قبل از قاضی اداری انجام دهد. پرونده های کیفری تحت صلاحیت سازمان های اجرای قانون در وزارت دادگستری قرار می گیرند. با این حال ، SEC اغلب با چنین آژانس هایی برای ارائه مدارک و کمک به دادرسی دادگاه همکاری می کند.

خط پایین

همه این سازمان های دولتی به دنبال تنظیم و محافظت از کسانی هستند که در صنایع مربوطه ای که بر آنها حاکم هستند شرکت می کنند. مناطق پوشش آنها اغلب با هم همپوشانی دارند. اما در حالی که ممکن است سیاست های آنها متفاوت باشد ، آژانس های فدرال معمولاً بر آژانس های دولتی برتری دارند. با این حال ، این بدان معنا نیست که آژانس های دولتی قدرت کمتری دارند ، زیرا مسئولیت ها و مقامات آنها بسیار دور است.

درک تنظیم مقررات بانکداری ، اوراق بهادار و بیمه می تواند گیج کننده باشد. در حالی که اکثر مردم هرگز به طور مستقیم با این آژانس ها سر و کار نخواهند داشت ، در بعضی مواقع بر زندگی آنها تأثیر می گذارد. این امر به ویژه در مورد فدرال رزرو صادق است ، که در تأثیرگذاری بر نقدینگی ، نرخ بهره و بازارهای اعتباری بسیار خوبی دارد.